امروز : سه شنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۶
تاریخ : ۱۳۹۶/۰۴/۲۷ - ۱۲:۵۳ نسخه چاپی ذخیره فایل ارسال به دوستان

تکنو کرات‌ها، ژنرال‌های فربه‌ای که در بغل خود هیچ‌کس را جا نمی‌دهند

به گزارش جهان نیوز به نقل از مشرق؛ «محمد قوچانی» عضو حزب کارگزاران در مصاحبه با روزنامه هفت صبح گفت: «جهانگیری نماد تفکر تکنوکراتی در دولت است. اندیشه اقتصادی و سیاسی رو به توسعه دارد و آسمانی هم نیست یعنی روی زمین راه می‌رود و مثلاً در کشوری که ۸۰ درصد اقتصادش دولتی است، می‌خواهد چرخه تولید راه بیندازد ولو اینکه دولت موتور توسعه باشد».
پیش از این، محمدرضا تاجیک مشاور رئیس دولت اصلاحات در مصاحبه با روزنامه آرمان گفته بود: «ژنرال‌های جریان اصلاحات چنان در طول زمان فربه شده‌اند که در بغل خود هیچ‌کس را جا نمی‌دهند… برخی افراد که در گذشته وزیر یا نماینده بودند و خود را ژنرال به شمار می‌آوردند نوعی تفوق روحی و روانی نسبت به دیگران پیدا کرده‌اند و اجازه نمی‌دهند خون جدید در جریان اصلاحات شریان پیدا کند. ما باید در این زمینه «حصارشکنی» کنیم. به نظر من این لایه باید خودش و به صورت محترمانه کنار برود.»
تاجیک در ادامه گفت: «نوعی «بستگی توام با گسیختگی» در دولت روحانی مشاهده می‌شود. به نظر من این «بستگی» بیشتر ناشی از فرهنگ تکنوکراتیک-بوروکراتیک حاکم بر بسیاری از اعضای تکنو کرات دولت کنونی است. تکنوکرات‌های وطنی تمایلی غریب به تمرکزگرایی دارند و کمتر تن به توزیع قدرت و مسئولیت می‌دهند. به بیان دیگر، هر کدام خود را در قلمرو حکومت و اقتدارشان و شاید هم در قلمرویی وسیع‌تر شاهی می‌دانند و خود را منبع و منشأ هر تصمیم و تدبیر می‌بینند – به ویژه آنکه سنی از این تکنوکرات‌ها گذشته باشد و قبلاً نیز، یکی دو تجربه مدیریتی کوچک و بزرگ داشته باشند. از قدیم هم گفته‌اند: ده‌ها درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند. شاید لازم باشد که شعار سال «همدلی و همزبانی دولت با ملت»، به شعار «همدلی و همزبانی دولت با دولت» در میان دولتمردان تبدیل شود».
رسول منتجب نیا، قائم مقام حزب اعتماد ملی نیز پیش از این گفته بود: «کارگزاران یک جریان سیاسی نیست، کارگزاران، طیفی تکنو کرات هستند که آقای هاشمی آن‌ها را برای موفقیت‌های خاص در برخی مقاطع، جمع کرد…کاگزاران هیچ تقیدی به اصلاح‌طلب یا اصولگرا بودن، ندارند. آن‌ها در پی این هستند که در حکومت بمانند و بر سر قدرت باشند. حالا یک وقت با اصلاح‌طلب‌ها ائتلاف می‌کنند و زمان دیگر ممکن است با اصولگرایان ائتلاف کنند».
لازم به ذکر است، تیپ مدیریتی کارگزارن نگاه متفاوتی به قدرت و انقلاب است. این تیپ سیاسی همه انگاره‌های سیاسی را از حیث ملاحظات فردی می‌بیند. رفتارشناسی تکنو کرات‌ها را باید در زندگی فردی‌شان دنبال کرد. سبک زندگی این جریان رفاه طلبی فردی است و سبک زیست سیاسی این نحله نعل به نعل زندگی فردی‌شان رقم می‌خورد.
به گزارش جهان نیوز به نقل از مشرق؛ «محمد قوچانی» عضو حزب کارگزاران در مصاحبه با روزنامه هفت صبح گفت: «جهانگیری نماد تفکر تکنوکراتی در دولت است. اندیشه اقتصادی و سیاسی رو به توسعه دارد و آسمانی هم نیست یعنی روی زمین راه می‌رود و مثلاً در کشوری که ۸۰ درصد اقتصادش دولتی است، می‌خواهد چرخه تولید راه بیندازد ولو اینکه دولت موتور توسعه باشد». پیش از این، محمدرضا تاجیک مشاور رئیس دولت اصلاحات در مصاحبه با روزنامه آرمان گفته بود: «ژنرال‌های جریان اصلاحات چنان در طول زمان فربه شده‌اند که در بغل خود هیچ‌کس را جا نمی‌دهند... برخی افراد که در گذشته وزیر یا نماینده بودند و خود را ژنرال به شمار می‌آوردند نوعی تفوق روحی و روانی نسبت به دیگران پیدا کرده‌اند و اجازه نمی‌دهند خون جدید در جریان اصلاحات شریان پیدا کند. ما باید در این زمینه «حصارشکنی» کنیم. به نظر من این لایه باید خودش و به صورت محترمانه کنار برود.» تاجیک در ادامه گفت: «نوعی «بستگی توام با گسیختگی» در دولت روحانی مشاهده می‌شود. به نظر من این «بستگی» بیشتر ناشی از فرهنگ تکنوکراتیک-بوروکراتیک حاکم بر بسیاری از اعضای تکنو کرات دولت کنونی است. تکنوکرات‌های وطنی تمایلی غریب به تمرکزگرایی دارند و کمتر تن به توزیع قدرت و مسئولیت می‌دهند. به بیان دیگر، هر کدام خود را در قلمرو حکومت و اقتدارشان و شاید هم در قلمرویی وسیع‌تر شاهی می‌دانند و خود را منبع و منشأ هر تصمیم و تدبیر می‌بینند - به ویژه آنکه سنی از این تکنوکرات‌ها گذشته باشد و قبلاً نیز، یکی دو تجربه مدیریتی کوچک و بزرگ داشته باشند. از قدیم هم گفته‌اند: ده‌ها درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند. شاید لازم باشد که شعار سال «همدلی و همزبانی دولت با ملت»، به شعار «همدلی و همزبانی دولت با دولت» در میان دولتمردان تبدیل شود». رسول منتجب نیا، قائم مقام حزب اعتماد ملی نیز پیش از این گفته بود: «کارگزاران یک جریان سیاسی نیست، کارگزاران، طیفی تکنو کرات هستند که آقای هاشمی آن‌ها را برای موفقیت‌های خاص در برخی مقاطع، جمع کرد...کاگزاران هیچ تقیدی به اصلاح‌طلب یا اصولگرا بودن، ندارند. آن‌ها در پی این هستند که در حکومت بمانند و بر سر قدرت باشند. حالا یک وقت با اصلاح‌طلب‌ها ائتلاف می‌کنند و زمان دیگر ممکن است با اصولگرایان ائتلاف کنند». لازم به ذکر است، تیپ مدیریتی کارگزارن نگاه متفاوتی به قدرت و انقلاب است. این تیپ سیاسی همه انگاره‌های سیاسی را از حیث ملاحظات فردی می‌بیند. رفتارشناسی تکنو کرات‌ها را باید در زندگی فردی‌شان دنبال کرد. سبک زندگی این جریان رفاه طلبی فردی است و سبک زیست سیاسی این نحله نعل به نعل زندگی فردی‌شان رقم می‌خورد.
تاریخ : ۱۳۹۶/۰۴/۲۷ - ۱۲:۵۳ نسخه چاپی ذخیره فایل ارسال به دوستان

تکنو کرات‌ها، ژنرال‌های فربه‌ای که در بغل خود هیچ‌کس را جا نمی‌دهند

به گزارش جهان نیوز به نقل از مشرق؛ «محمد قوچانی» عضو حزب کارگزاران در مصاحبه با روزنامه هفت صبح گفت: «جهانگیری نماد تفکر تکنوکراتی در دولت است. اندیشه اقتصادی و سیاسی رو به توسعه دارد و آسمانی هم نیست یعنی روی زمین راه می‌رود و مثلاً در کشوری که ۸۰ درصد اقتصادش دولتی است، می‌خواهد چرخه تولید راه بیندازد ولو اینکه دولت موتور توسعه باشد».
پیش از این، محمدرضا تاجیک مشاور رئیس دولت اصلاحات در مصاحبه با روزنامه آرمان گفته بود: «ژنرال‌های جریان اصلاحات چنان در طول زمان فربه شده‌اند که در بغل خود هیچ‌کس را جا نمی‌دهند… برخی افراد که در گذشته وزیر یا نماینده بودند و خود را ژنرال به شمار می‌آوردند نوعی تفوق روحی و روانی نسبت به دیگران پیدا کرده‌اند و اجازه نمی‌دهند خون جدید در جریان اصلاحات شریان پیدا کند. ما باید در این زمینه «حصارشکنی» کنیم. به نظر من این لایه باید خودش و به صورت محترمانه کنار برود.»
تاجیک در ادامه گفت: «نوعی «بستگی توام با گسیختگی» در دولت روحانی مشاهده می‌شود. به نظر من این «بستگی» بیشتر ناشی از فرهنگ تکنوکراتیک-بوروکراتیک حاکم بر بسیاری از اعضای تکنو کرات دولت کنونی است. تکنوکرات‌های وطنی تمایلی غریب به تمرکزگرایی دارند و کمتر تن به توزیع قدرت و مسئولیت می‌دهند. به بیان دیگر، هر کدام خود را در قلمرو حکومت و اقتدارشان و شاید هم در قلمرویی وسیع‌تر شاهی می‌دانند و خود را منبع و منشأ هر تصمیم و تدبیر می‌بینند – به ویژه آنکه سنی از این تکنوکرات‌ها گذشته باشد و قبلاً نیز، یکی دو تجربه مدیریتی کوچک و بزرگ داشته باشند. از قدیم هم گفته‌اند: ده‌ها درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند. شاید لازم باشد که شعار سال «همدلی و همزبانی دولت با ملت»، به شعار «همدلی و همزبانی دولت با دولت» در میان دولتمردان تبدیل شود».
رسول منتجب نیا، قائم مقام حزب اعتماد ملی نیز پیش از این گفته بود: «کارگزاران یک جریان سیاسی نیست، کارگزاران، طیفی تکنو کرات هستند که آقای هاشمی آن‌ها را برای موفقیت‌های خاص در برخی مقاطع، جمع کرد…کاگزاران هیچ تقیدی به اصلاح‌طلب یا اصولگرا بودن، ندارند. آن‌ها در پی این هستند که در حکومت بمانند و بر سر قدرت باشند. حالا یک وقت با اصلاح‌طلب‌ها ائتلاف می‌کنند و زمان دیگر ممکن است با اصولگرایان ائتلاف کنند».
لازم به ذکر است، تیپ مدیریتی کارگزارن نگاه متفاوتی به قدرت و انقلاب است. این تیپ سیاسی همه انگاره‌های سیاسی را از حیث ملاحظات فردی می‌بیند. رفتارشناسی تکنو کرات‌ها را باید در زندگی فردی‌شان دنبال کرد. سبک زندگی این جریان رفاه طلبی فردی است و سبک زیست سیاسی این نحله نعل به نعل زندگی فردی‌شان رقم می‌خورد.
به گزارش جهان نیوز به نقل از مشرق؛ «محمد قوچانی» عضو حزب کارگزاران در مصاحبه با روزنامه هفت صبح گفت: «جهانگیری نماد تفکر تکنوکراتی در دولت است. اندیشه اقتصادی و سیاسی رو به توسعه دارد و آسمانی هم نیست یعنی روی زمین راه می‌رود و مثلاً در کشوری که ۸۰ درصد اقتصادش دولتی است، می‌خواهد چرخه تولید راه بیندازد ولو اینکه دولت موتور توسعه باشد». پیش از این، محمدرضا تاجیک مشاور رئیس دولت اصلاحات در مصاحبه با روزنامه آرمان گفته بود: «ژنرال‌های جریان اصلاحات چنان در طول زمان فربه شده‌اند که در بغل خود هیچ‌کس را جا نمی‌دهند... برخی افراد که در گذشته وزیر یا نماینده بودند و خود را ژنرال به شمار می‌آوردند نوعی تفوق روحی و روانی نسبت به دیگران پیدا کرده‌اند و اجازه نمی‌دهند خون جدید در جریان اصلاحات شریان پیدا کند. ما باید در این زمینه «حصارشکنی» کنیم. به نظر من این لایه باید خودش و به صورت محترمانه کنار برود.» تاجیک در ادامه گفت: «نوعی «بستگی توام با گسیختگی» در دولت روحانی مشاهده می‌شود. به نظر من این «بستگی» بیشتر ناشی از فرهنگ تکنوکراتیک-بوروکراتیک حاکم بر بسیاری از اعضای تکنو کرات دولت کنونی است. تکنوکرات‌های وطنی تمایلی غریب به تمرکزگرایی دارند و کمتر تن به توزیع قدرت و مسئولیت می‌دهند. به بیان دیگر، هر کدام خود را در قلمرو حکومت و اقتدارشان و شاید هم در قلمرویی وسیع‌تر شاهی می‌دانند و خود را منبع و منشأ هر تصمیم و تدبیر می‌بینند - به ویژه آنکه سنی از این تکنوکرات‌ها گذشته باشد و قبلاً نیز، یکی دو تجربه مدیریتی کوچک و بزرگ داشته باشند. از قدیم هم گفته‌اند: ده‌ها درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند. شاید لازم باشد که شعار سال «همدلی و همزبانی دولت با ملت»، به شعار «همدلی و همزبانی دولت با دولت» در میان دولتمردان تبدیل شود». رسول منتجب نیا، قائم مقام حزب اعتماد ملی نیز پیش از این گفته بود: «کارگزاران یک جریان سیاسی نیست، کارگزاران، طیفی تکنو کرات هستند که آقای هاشمی آن‌ها را برای موفقیت‌های خاص در برخی مقاطع، جمع کرد...کاگزاران هیچ تقیدی به اصلاح‌طلب یا اصولگرا بودن، ندارند. آن‌ها در پی این هستند که در حکومت بمانند و بر سر قدرت باشند. حالا یک وقت با اصلاح‌طلب‌ها ائتلاف می‌کنند و زمان دیگر ممکن است با اصولگرایان ائتلاف کنند». لازم به ذکر است، تیپ مدیریتی کارگزارن نگاه متفاوتی به قدرت و انقلاب است. این تیپ سیاسی همه انگاره‌های سیاسی را از حیث ملاحظات فردی می‌بیند. رفتارشناسی تکنو کرات‌ها را باید در زندگی فردی‌شان دنبال کرد. سبک زندگی این جریان رفاه طلبی فردی است و سبک زیست سیاسی این نحله نعل به نعل زندگی فردی‌شان رقم می‌خورد.
ارسال دیدگاه

خبرنگار ریژاونیوز باشید
قطع شمار ریژاو
نشریه آنلاین زنان ریژاو
جذب تبلیغات
تیتر نیوز
کمک به  برنامه جهانی غذا