امروز : سه شنبه ۴ مهر ۱۳۹۶
تاریخ : ۱۳۹۶/۰۷/۰۴ - ۹:۴۴ نسخه چاپی ذخیره فایل ارسال به دوستان

شورای تهران، شهردار بی اراده می خواهد!/ آغاز جنگ سرد در بهشت با لایحه کاهش اختیارات نجفی

گروه سیاسی جهان نیوز: در بیش از یک ماهی که از مدیریت جدید شهری تهران می گذرد، زخم اختلافات درونی در حال سر بازد کردن است، اختلافاتی که در نهایت می تواند به رویارویی شهرداری و شورای اصلاح طلب تمام شود.

به گزارش جهان نیوز به نظر می رسد اعضای شورای شهر تهران ، ری و تجریش، براساس سیاست های درون جناحی قصد دارند تا اختیارات شهردار تهران را کاهش دهند. شورا که اکثریت آن از دو حزب اصلاح طلب کارگزاران سازندگی و اتحاد ملت تشکیل شده در جریان تعیین معاونان و شهرداران منطقه به اختلافاتی برخورده اند و شهردار کارگزارانی تهران در آینده با محدودیت های بیشتری نیز روبه رو خواهد شد.

حتی در زمان انتخاب نجفی به عنوان شهردار تهران، درگیری ها میان کارگزاران و اتحاد ملت در جریان بود تا هریک گزینه خود را به بهشت برسانند ولی در اوج این تنش ها، تقسیم بندی مدیریت شهری کار را به حل موقتی تنازع کشاند.

با وجود این، با شروع فصل جابجایی ها و تغییرات، محمدعلی نجفی بر خلاف خواست اعضای شورای شهر که قرار بود با آنها در مورد انتصابات به مشورت بپردازد، معاونانی انتخاب کرد که صدای اعتراض برخی از اعضای شورای شهر را بلند کرد. آنها معترض بودند که چرا نجفی برخلاف قول و قرارها از مشورت اعضا بهره ای نبرده و از کسانی استفاده کرده که در سن بازنشستگی به سر می برند. در زمینه انتخاب شهردارن منطقه و استفاده از برخی از مدیران سابق شهرداری نیز، نجفی متهم به مسامحه کاری و بی توجهی به خواست شهروندانی شد که به لیست امید در انتخابات شورای تهران رای داده ند.

در چنین حالتی بود که زمزمه های کاهش اختیارات شهردار تهران بالا گرفت. هرچند شورای شهر تهران را یک دست اصلاح طلب می دانند و برای آنکه حتی یک اصولگرا به این شورا راه نیابد از خیر شهردار شدن محسن هاشمی گذشتند، اما با این وجود به مانند شورای اول، وجود اختلاف میان گروه های اصلاح طلب به صورت ذاتی وجود داشته و این محل نیز همواره سبب معضلاتی برای کشور و تهران شده است.

کاهش اختیارات شهردار تهران به بهانه هایی چون بی انضباطی مالی و … در دست تنظیم است. این خبر را اعطا، سخنگوی شورا اعلام کرده است:  “طراحان این طرح اعتقاد دارند باید ابتدا بازه زمانی مشخصی را در نظر بگیریم که اختیارات تفویض شده در این بازه زمانی احصا شود. در این بازه زمانی، می توان ارزیابی کرد کدام اختیار ملغی شود و کدام اختیار تداوم داشته باشد و شهرداری می تواند نظراتش را در رابطه با اختیاراتی که ضروری می داند به شورا منتقل کند.” با وجود آنکه به نظر می رسید حضور یک طیف در مدیریت شهری باعث کاهش تنش ها و اختلافات می شود، اما تجربه شورای اول ثابت کرده که اصلاح طلبان هرگز نمی توانند دور یک میز با یکدیگر جمع شوند و بر سر منافع و سهم ها به وحدت رویه دست پیدا کنند. در شورای اول شهر تهران، سهم خواهی ها کار را به آنجا رساند که سه شهردار در عرض دو سال در تهران انتخاب شدند و هیات ریئسه شورا چند بار دستخوش تغییرات شد.

الویری که اینک در جایگاه یکی از اعضای شورای شهر تهران قرار گرفته، در زمانیکه با رای شورای اول به پست شهرداری تهران رسیده بود، دخالت های اعضا را یکی از دلایل اخلال در روند مدیریت خود دانسته بود. وی در اظهارنظری در آن زمان گفته بود: “برخی از اعضای شورای شهر بر این باور بودند که بایستی در کارهای اجرایی هم دخالت داشته باشند و حوزه ‌کار خود را فراتر از یک عضو شورا و کارهای تقنینی آن می‌دانستند. به عنوان مثال انتظار داشتند در عزل و نصب شهرداران مناطق و مدیران شهری شهردار طبق نظر آنها عمل شود و یا حداقل از آنها مشورت بگیرد و یا برخی اوقات مصوباتی را مطرح و تصویب می‌کردند که با نوع کار اجرایی شهرداری و فعالیت شهردار سازگاری نداشت.”

مشکل اساسی آنجا بود که هر یک از اعضای شورا به دنبال سهم خود از امتیازات شهری بودند. به طوریکه با انتخاب الویری به عنوان شهردار و  نقل مکان وی به یک خانه مجلل با بودجه شهرداری، اعضای شورای شهر را نیز بر آن داشت تا درخواست ملک و تراکم کنند. به گونه ای که شورا مجبور شد یک ساختمان در خیبان الهیه تهران به این اعضا از جمله ابراهیم اصغرزاده اختصاص دهند.

به تدریج سهم خواهی ها به تقابل شهردار، معاونین شهردار و شهرداران مناطق با اعضای شورا تبدیل شد و کاهش اختیارات شهردار تهران در شورا به جریان افتاد. اتفاقی که به استعفای اجباری الویری و  ادامه کشمکش ها و در نهایت انحلال شورا ختم شد.

مرور تحولات شورای اول نشان می دهد که هرچند اصلاح طلبان در ابتدا سعی می کنند تا از آشکار شدن اختلافات پرهیز کنند ولی درادامه همین موضوع تبدیل به امری لاینحل و معضلات بعدی در اداره شهر می شود و روند توسعه تهران را که در یک دهه اخیر با شتاب دنبال می شد را نیز کند خواهد کرد.

حال این سرنوشت در انتظار نجفی است. اما در آنسوی ماجرا الویری و همکارانش ایستاده اند و به نظر هم نمی رسد از گذشته درس گرفته باشند و همان جدال های شورای اول در حال اوج گرفتن هستند.
 

گروه سیاسی جهان نیوز: در بیش از یک ماهی که از مدیریت جدید شهری تهران می گذرد، زخم اختلافات درونی در حال سر بازد کردن است، اختلافاتی که در نهایت می تواند به رویارویی شهرداری و شورای اصلاح طلب تمام شود. به گزارش جهان نیوز به نظر می رسد اعضای شورای شهر تهران ، ری و تجریش، براساس سیاست های درون جناحی قصد دارند تا اختیارات شهردار تهران را کاهش دهند. شورا که اکثریت آن از دو حزب اصلاح طلب کارگزاران سازندگی و اتحاد ملت تشکیل شده در جریان تعیین معاونان و شهرداران منطقه به اختلافاتی برخورده اند و شهردار کارگزارانی تهران در آینده با محدودیت های بیشتری نیز روبه رو خواهد شد. حتی در زمان انتخاب نجفی به عنوان شهردار تهران، درگیری ها میان کارگزاران و اتحاد ملت در جریان بود تا هریک گزینه خود را به بهشت برسانند ولی در اوج این تنش ها، تقسیم بندی مدیریت شهری کار را به حل موقتی تنازع کشاند. با وجود این، با شروع فصل جابجایی ها و تغییرات، محمدعلی نجفی بر خلاف خواست اعضای شورای شهر که قرار بود با آنها در مورد انتصابات به مشورت بپردازد، معاونانی انتخاب کرد که صدای اعتراض برخی از اعضای شورای شهر را بلند کرد. آنها معترض بودند که چرا نجفی برخلاف قول و قرارها از مشورت اعضا بهره ای نبرده و از کسانی استفاده کرده که در سن بازنشستگی به سر می برند. در زمینه انتخاب شهردارن منطقه و استفاده از برخی از مدیران سابق شهرداری نیز، نجفی متهم به مسامحه کاری و بی توجهی به خواست شهروندانی شد که به لیست امید در انتخابات شورای تهران رای داده ند. در چنین حالتی بود که زمزمه های کاهش اختیارات شهردار تهران بالا گرفت. هرچند شورای شهر تهران را یک دست اصلاح طلب می دانند و برای آنکه حتی یک اصولگرا به این شورا راه نیابد از خیر شهردار شدن محسن هاشمی گذشتند، اما با این وجود به مانند شورای اول، وجود اختلاف میان گروه های اصلاح طلب به صورت ذاتی وجود داشته و این محل نیز همواره سبب معضلاتی برای کشور و تهران شده است. کاهش اختیارات شهردار تهران به بهانه هایی چون بی انضباطی مالی و ... در دست تنظیم است. این خبر را اعطا، سخنگوی شورا اعلام کرده است:  "طراحان این طرح اعتقاد دارند باید ابتدا بازه زمانی مشخصی را در نظر بگیریم که اختیارات تفویض شده در این بازه زمانی احصا شود. در این بازه زمانی، می توان ارزیابی کرد کدام اختیار ملغی شود و کدام اختیار تداوم داشته باشد و شهرداری می تواند نظراتش را در رابطه با اختیاراتی که ضروری می داند به شورا منتقل کند." با وجود آنکه به نظر می رسید حضور یک طیف در مدیریت شهری باعث کاهش تنش ها و اختلافات می شود، اما تجربه شورای اول ثابت کرده که اصلاح طلبان هرگز نمی توانند دور یک میز با یکدیگر جمع شوند و بر سر منافع و سهم ها به وحدت رویه دست پیدا کنند. در شورای اول شهر تهران، سهم خواهی ها کار را به آنجا رساند که سه شهردار در عرض دو سال در تهران انتخاب شدند و هیات ریئسه شورا چند بار دستخوش تغییرات شد. الویری که اینک در جایگاه یکی از اعضای شورای شهر تهران قرار گرفته، در زمانیکه با رای شورای اول به پست شهرداری تهران رسیده بود، دخالت های اعضا را یکی از دلایل اخلال در روند مدیریت خود دانسته بود. وی در اظهارنظری در آن زمان گفته بود: "برخی از اعضای شورای شهر بر این باور بودند که بایستی در کارهای اجرایی هم دخالت داشته باشند و حوزه ‌کار خود را فراتر از یک عضو شورا و کارهای تقنینی آن می‌دانستند. به عنوان مثال انتظار داشتند در عزل و نصب شهرداران مناطق و مدیران شهری شهردار طبق نظر آنها عمل شود و یا حداقل از آنها مشورت بگیرد و یا برخی اوقات مصوباتی را مطرح و تصویب می‌کردند که با نوع کار اجرایی شهرداری و فعالیت شهردار سازگاری نداشت." مشکل اساسی آنجا بود که هر یک از اعضای شورا به دنبال سهم خود از امتیازات شهری بودند. به طوریکه با انتخاب الویری به عنوان شهردار و  نقل مکان وی به یک خانه مجلل با بودجه شهرداری، اعضای شورای شهر را نیز بر آن داشت تا درخواست ملک و تراکم کنند. به گونه ای که شورا مجبور شد یک ساختمان در خیبان الهیه تهران به این اعضا از جمله ابراهیم اصغرزاده اختصاص دهند. به تدریج سهم خواهی ها به تقابل شهردار، معاونین شهردار و شهرداران مناطق با اعضای شورا تبدیل شد و کاهش اختیارات شهردار تهران در شورا به جریان افتاد. اتفاقی که به استعفای اجباری الویری و  ادامه کشمکش ها و در نهایت انحلال شورا ختم شد. مرور تحولات شورای اول نشان می دهد که هرچند اصلاح طلبان در ابتدا سعی می کنند تا از آشکار شدن اختلافات پرهیز کنند ولی درادامه همین موضوع تبدیل به امری لاینحل و معضلات بعدی در اداره شهر می شود و روند توسعه تهران را که در یک دهه اخیر با شتاب دنبال می شد را نیز کند خواهد کرد. حال این سرنوشت در انتظار نجفی است. اما در آنسوی ماجرا الویری و همکارانش ایستاده اند و به نظر هم نمی رسد از گذشته درس گرفته باشند و همان جدال های شورای اول در حال اوج گرفتن هستند.  
ارسال دیدگاه

خبرنگار ریژاونیوز باشید
قطع شمار ریژاو
نشریه آنلاین زنان ریژاو
جذب تبلیغات
تیتر نیوز
کمک به  برنامه جهانی غذا