امروز : پنج شنبه ۸ بهمن ۱۳۹۴
تاریخ : ۱۳۹۴/۱۱/۰۸ - ۲۰:۲۱ نسخه چاپی ذخیره فایل ارسال به دوستان

ناقوس نابودی محیط زیست ریژاو سال ها ست که به صدا در آمده است

نویسنده: میلاد قادرپناه/ فعال محیط زیست همانگونه که در تصاویر مشاهده می کنید این آن چیزی هایی است که برای آیندگان و فرزندانمان به یادگار خواهیم گذاشت؛ کوه ها و تپه هایی مملو از زباله و تعرض به طبیعت. روی سخنم با آن هایی است که فرهن گشان را پشت سرشان پنهان می کنند و […]

نویسنده: میلاد قادرپناه/ فعال محیط زیست همانگونه که در تصاویر مشاهده می کنید این آن چیزی هایی است که برای آیندگان و فرزندانمان به یادگار خواهیم گذاشت؛ کوه ها و تپه هایی مملو از زباله و تعرض به طبیعت. روی سخنم با آن هایی است که فرهن گشان را پشت سرشان پنهان می کنند و هنگامی که در مقابل اشخاص بافرهنگ و خوش نامی چون امثال دکتر محمد خانی ها قرارمی گیرند از بهترین های مدافع محیط زیست اند! خطاب سخنم با آن هایی است که بی فرهنگی در وجودشان بیداد می‌کند اما دَم از فرهنگ و فرهنگ سازی می زنند . روی سخنم با کسانی است که زباله ها را از سطل های زباله و سطح شهر جمع آوری می کنند که محیط شهرمان آلود نشود ولی بدتر از آن با همان زباله ها، محیط زیست و جنگل های مان را آلوده می کنند. با کسانی هستم که خواسته یا ناخواسته نه تنها کمر به نابودی محیط زیست و جنگل های مان بسته اند بلکه این گونه با جهالت تمام از زباله‌ها هیزم برای بر افروختن آتشی فراهم می‌سازند که فرزندان مان و آیندگان بی رحمانه در کام شعله های این آتش می سوزند. جای تأسف است این روز ها دَم از حفظ  محیط زیست می زنیم اما از محیط زیست فقط خانه یا شهرمان را درک کرده ایم؛ یعنی خارج از این دو به ما مربوط نیست، اگر زباله ها از شهر خارج شود دیگر مسئولیتی در قبال آن نداریم، یعنی اگر صدها متر مکعب از جنگل های مان نابود شود مهم نیست. به نظر شما این فقر فرهنگی نیست؟    همگی ما چندین اصل مهم از فرهنگ مان فراموش کرده ایم و جایش را به اصل های به اشتباه تزریق شده به فرهنگ مان داده‌ایم، که یکی از اصل ها فراموش شده احترام است که در این  رابطه بسیار کاربرد بسزایی دارد، احترام به محیط ‌زیست و حقوق دیگران ما با تخریب محیط زیست در واقع نه تنها  حق فرزندان خود، بلکه حقوق دیگران را نیز پایمال می کنیم و با ریختن زباله ها به این روال حق تمام جامعه‌ را زیر پا می گذاریم . این روز ها برخی در اوج بی فرهنگی مدعی فرهنگ شده اند در حالیکه بی فرهنگی در آنان موج می زند می‌خواهند فرهنگ سازی کنند. دوستان گرامی انسان باید ابتدا از فرهنگ سازی خود و خانواده اش آغاز کند بعد جامعه، برخی ها خود را نمکی می‌بینند برای گندیده نشدن یک جامعه، این در  حالی است که خود گندیده اند . هر چه بگندد نمکش می زنند  وای به روزی که بگندد نمک  

Share
دیدگاه بینندگان
ارسال دیدگاه

خبرنگار ریژاونیوز باشید
قطع شمار ریژاو
نشریه آنلاین زنان ریژاو
جذب تبلیغات
تیتر نیوز
کمک به  برنامه جهانی غذا